قلم

یادش بخیر! عمو می گفت : الهه وکیل هم بشه یه ال سی دی نصب می کنه تو دفترش و به جای مشاوره دادن به موکل هاش فیلم می بینه.

تا چند سال پیش فیلم دیدن برای من از نان شب هم واجب تر بود. الان هم واقعا دوست دارم فیلم ببینم و کتاب بخوانم اما خیلی حس و حالش نیست. دیروز بعد از مدت ها در یک روز چند فیلم دیدم.

A Brilliant Young Mind که داستان یک پسربچه ی نابغه ی ریاضیات بود. بعد از آن فیلم تحسین شده ی American Sniper ساخته کلیند ایستوود محبوب که داستان کریس کایل یک تک تیرانداز آمریکایی است در عراق . فیلم عالی بود اما خیلی ها معتقدند تصویری که از کریس کایل ارائه شده اصلا با واقیت تطابق ندارد. تا زمانی که قرار است این یک فیلم باشد و نه یک سند تاریخی، چه اهمیتی دارد که تطابق داشته باشد یا نه . همین که فیلم باورپذیر باشد برای من یکی کافی است.

بعدازظهر هم برای چندمین بار The Departed را تماشا کردیم. هیچوقت از دیدن فیلم های دی کاپریو سیر نمی شوم مخصوصا اینکه مارتین اسکورسیزی هم آنها را کارگردانی کرده باشد.

شب قبل هم برای چنددهمین بار هری پاتر و جام آتش را دیدم.

نوجوان که بودم هیچ ابایی نداشتم از اینکه خودم را غرق داستان فیلم و کتابها کنم اما الان گاهی که فیلم دیدن رویاهایم را بیدار می کند به خودم نهیب می زنم که :اوهوی! از تو گذشته. شاید گذشته باشد شاید هم نه. اما فیلم دیدن امروز هیچوقت به اندازه ده سال پیش لذت ندارد. آن روزها باید با بدبختی فیلم پیدا می کردیم و کلی هم بابت آن پول می دادیم و توی تلویزیون های 21 اینچ و صداهای افتضاح و صد بار خاموش روشن کردن از ترس اینکه مبادا بابا وارد شود و بفهمد که داری فیلم زبان اصلی نگاه می کنی آن را تماشا می کردیم. گاهی برای اینکه فیلم های بزرگ تاریخ سینما را ببینم تا 2 شب بیدار می ماندم . فیلم هایی که صد فیلم نشان می داد و من باید تا آخر فیلم سیخ جلوی تلویزیون می نشستم چون سیم هندزفری فقط یک متر بود و نمی توانستم صدای تلویزیون را باز کنم که خدای ناکرده مزاحم خواب کسی نباشم.

امروز تمام شبکه های تلویزیون بهترین فیلم های روز دنیا را در تمام ساعات شبانه روز پخش می کنند و علاوه بر این مهدی هم هر ماه چند فیلم با کیفیت خیلی عالی دانلود می کند که 90 درصدش را نمی بینم.

هر چیز که ساده به دست بیاید بی ارزش می شود.

گرچه این روزها کمتر فیلم می بینم اما هنوز هم می توانم بگویم سینما عشق من است. مطمئنم هرگز موفق نمی شوم فیلم های خودم را بسازم اما هنوز هم می توان از دیدن فیلم هایی که دیگرانی می سازند که خیلی از من دور نیستند لذت ببرم.